
Si tratta di un canto tradizionale dedicato alla Madonna di Sperlonga.
In ognuno di noi vive “qualcosa” lasciataci in eredità dai nostri avi che hanno amato la nostra terra comune e l’hanno arricchita a costo di duri sacrifici.
Facciamo tesoro della saggezza antica e collaboriamo per rendere la nostra vita migliore.
Madonna r’ la Nunziata
inda nù bosc stai
mò venn i tuoi rivot
t’venn a vstà.
P’vstà a Maria
la matra r’Gesù.
P’mar e p’terra
sei nummenata tu
Maronna r’ la Nunziata
totta chiena r’ virtù.
Cu sett prucissiun
sim vunut a brè Maria
tamm vnut a brè
prima amart e poi murì
e tann ni iam ra qua
quand la grazia a nui n fai.
La grazia r’nostr Dio
sia rulata Maria.
Nù pnsier che a mezzanott
la Maronna n’aperta a porta.
N’ l’ aperta p’la strada
la Maronna r’ la Nunziata
c’ l’ aperta p’ la via
tanti grazie, Maronna Mia
sim arruat a stà Chiesa santa
ca nù vulim cunfssà, n’cunfssam e n’cumuncam
s gi puoi salvà.
E sopra l’autar maggior gi tnim nu bell fior,
nun è gigl e nun è fior
è la Maronna che ci perdona.
Stù bambin
ca tien attaccat
né Maronna, chi t l’ha dat?
T l’ha dat lu Spirt Sant
tant grazie a tutti quant.
Stà palla ca tien looc
né Maronna, chi t l’ ha purtata?
Ti l’ ha purtata lu cor ri Gesù,
ne Maronna aiutn tu.
